مرکز عربی واشینگتن دی.سی استدلال میکند که خروج امارات از اوپک، تیر خلاصی بر مفهوم «همبستگی عربی» در سیاستهای انرژی بود و جای خود را به دکترین صریح «اول امارات» داد. نویسنده معتقد است که در سال ۲۰۲۶، اوپک برای ابوظبی دیگر نه یک ابزار قدرت، بلکه زنجیری دستوپاگیر بود که مانع تحقق جهش اقتصادی ملی این کشور میشد. از این منظر، این جدایی نه یک دعوای فنی بر سر سهمیهها، بلکه یک «بیانیه استقلال استراتژیک» از هژمونی سنتی عربستان سعودی است.