الگوی رفتاری دونالد ترامپ در سیاست خارجی بر نوعی دیپلماسی تهدید و تروریسم کلامی استوار است که با بهرهگیری از شبکههای اجتماعی و پیامهای متناقض میکوشد بر ادراک تهدید در میان مخاطبان داخلی و خارجی اثر بگذارد. با این حال، کارآمدی این رویکرد به میزان اعتبار تهدیدها و سطح تابآوری کشورها وابسته است و در عین حال چنین الگویی را نمیتوان قاعدهای پایدار در روابط بینالملل دانست، بلکه بیشتر پدیدهای استثنایی در دورهای از بینظمی جهانی به شمار میرود.