سعدی؛ آواز گلستان در هیاهوی بربریت

سعدی به ما می‌آموزد که فرهنگ، چیزی فراتر از میراثی ایستا است؛ فرهنگی زنده که در زبان، اخلاق، و رفتار ما جاری است. اگر بناهای تاریخی فرو بریزند، اگر نسخه‌های خطی خاکستر شوند، تا زمانی که اندیشه و کلامی چون سعدی در جان انسان‌ها زنده باشد، امکان بازسازی هست. اما این امید، مسئولیت نیز می‌آورد: پاسداری از آنچه باقی مانده، و بازآفرینی آنچه در خطر است.