امروزه تابآوری ملی در حوزه انرژی یکی از مهمترین مؤلفههای تداوم خدمات حیاتی و حفظ امنیت اقتصادی و اجتماعی جوامع بهشمار میرود؛ در شرایطی که تهدیدات طبیعی و انسانساخت، زیرساختهای حیاتی را بهطور روزافزون در معرض آسیب قرار میدهند، نمیتوان تأمین پایدار انرژی را بدون تقویت ابعاد پدافند غیرعامل و بازنگری در سیاستهای توسعهای تصور کرد.