فرشاد مومنی: وقتی دیدم ادبیات پشتیبان برای اعتلای ایران «نزدیک به صفر» است، ساختار قدرت را رها کردم و به دانشگاه رفتم/امکان مواجهه انتقادی با همه مسائل را فراهم کنیم تا کشور نجات پیدا کند
در سالهایی که در نخستوزیری حضور داشتم، به عینه میدیدم که غیرت، شرف و فداکاری وجود دارد، اما اینکه کارهای اقتصاد و توسعه ملی در دوره جنگ تا آن اندازه شرافتمندانه و افتخارآمیز پیش میرفت، قائم به شخص بود.اگر یک تصادف تاریخی، وجود گرامی مرحوم مصطفی عالینسب را نصیب این جامعه نمیکرد، محال بود آن کارنامه رقم بخورد.مرحوم عالینسب، فردی با قدرت اقناعی کمنظیر و دانش کاربردی بینظیر بود.این توانمندیها قائم به شخص بود. ورود من به دانشگاه به این دلیل بود که به سهم خود تلاش کنم آن معرفت علمی معطوف به …