تردیدی نیست که امامخمینی به بالاترین نوع مشارکت سیاسی و اجتماعی مردم باور داشت و نه تنها آنان را صاحبان حق در تعیین سرنوشت خود میدانست بلکه آنان را «ولی نعمت» خود و مسؤلان نظام به شمار میآورد. ایشان همه آحاد مردم را نیز در این حد از مشارکت سیاسی مساوی میدانست و برای هیچ قشری از مردم اولویت قائل نبود و حتی در این حد از مشارکت، هیچ برتری برای مؤمنان و متدینان نیز قائل نبود و با یک نگاه ملی همه ایرانیان را با هر مرام و مسلک، صاحب نظر و رأی در سرنوشت خود میدانست. اما در عین حال، بررسی دیدگاههای …