سیاست گزافگرایانه به شدت نمایشی است؛ آنچنان که در مانیفست اینها، صورتی تزئینی برای نمایش، تصویر میشود و بر خطرات لایههای پنهان شده در زیر تزئیین، چشمپوشی میشود. ملت و امر ملی در منظومه گفتمانی اینها، از جنس «وحدت در عین کثرت» نیست، بلکه پیروی اکثریت از برساختهای گفتاری اقلیت است. عزمشان جزم است که ملت را چیزی ببینند که می خواهند، نه چیزی که وجود دارد. ملت تهی از ملت، عنوانی با مسما برای ملتگرایی اینها است. به نمایندگی از ملتی سخن میگویند که صلاحیتش را برای تعیین مصلحت ملی به …