در سالهای اخیر، اسرائیل بیش از هر زمان دیگری زبان «حمایت از اقلیتها» را بهعنوان پوششی اخلاقی برای مداخله و بازمهندسی ژئوپلیتیک به کار گرفته است. از بهرسمیت شناختن سومالیلند در شاخ آفریقا تا سخن گفتن از «حفاظت» دروزها در جنوب سوریه، الگویی واحد در حال تکرار است: تبدیل هویتهای قومی و مذهبی به اهرمهای استراتژیک، تضعیف دولتها و مشروعیتبخشی به تجزیه تحت عنوان نجات.