در سالهای اخیر، بحث مصادره به مطلوب مفاخر فرهنگی ایرانزمین بیش از همیشه مطرح میشود. بسیاری از اهالی قلم، حرکتهایی چون ثبت مشترک «مثنویمعنوی» بهوسیله افغانستان و ترکیه، ثبت «مینیاتور به شیوه استاد بهزاد» از سوی افغانستان در یونسکو و دهها مورد دیگر را نشانهای از فرصتسوزی ما بهعنوان کشور مبدأ قلمداد میکنند، در این بین، مولانا و دامنه سیر زندگی پرفرازونشیب و درگذشتش در قونیه هم مزید بر علت شده تا در این سالها، بیش از پیش از سوی کشور ترکیه دستخوش مصادره قرار بگیرد.