مشت گره کرده

در رفت‌وبرگشت‌های خواندن خبرهای تازه، یاد سنوار افتادم؛ یاد لحظه شهادتش، یاد آن ساختمان بمباران‌شده مخروبه، یاد آن مبل بزرگ، یاد ابروهای گره‌کرده‌اش یاد دست‌هایش افتادم، یاد دست‌هایی که یکی مجروح و دیگری با چوب داشت برای آن پهپاد ترسوهای صهیونی خط‌ونشان می‌کشید، آنها که حتی خوف داشتند وارد آن ساختمان نصفه‌ونیمه شوند.