حضور در خیابان، قوی‌تر از بمب اتم

علی رویین‌تن، فیلمساز و کارگردانی است که طی سال‌ها فعالیت همواره به رگه‌های مذهبی و اعتقادی در فیلم‌هایش پرداخته و در آثارش نگاه انسانی، مردم‌محور و احساسی داشته است. او این‌بار از دل یک تجربه زیسته متفاوت و همنفسی با مردم صحبت می‌کند؛ تجربه‌ای که نه پشت دوربین و نه در فضای کنترل‌شده ساخت فیلم، بلکه در میان جمعیتی خودجوش، متکثر و پرحضور شکل گرفته، در شرایطی که فضای عمومی تحت فشار و اضطراب ناشی از رخدادهای چند هفته گذشته بود.