داستان «فیل در اتاق تاریک» بهترین نمونه برای بیان خطای نگاه جزئی در سیاستگذاری است. هنگامی که سیاستگذار بهجای دیدن کل، تنها بخشی از مسئله را لمس میکند، درست مانند کسی است که در تاریکی دستش را روی پای فیل میگذارد و آن را «ستون» میبیند یا دم فیل را لمس میکند و «طناب» تصور میکند یا با لمس گوش فیل آن را «بادبزن» میپندارد.