پلاکارد‌های بیدار شهر 

غروب که به مرکز گردهمایی و تجمعات رسیدم، جمعیت مثل موجی آرام در رفت‌وآمد بود. نه شلوغی بی‌حساب، نه پراکندگی بی‌معنا؛ هرکس آمده‌بود تا چیزی را با خودش و با دیگری مرور کند. پرچم‌های سیاه در باد می‌جنبیدند