انقلاب برای لاوسن منوط به گرد آمدن یک مجموعه از علل زمینه ساز انقلاب نیست. بلکه انقلاب ها برآمده از یک مجموعه از پیکربندی های عِلی هستند که درون خوشه های اجتماعی ظهور پیدا می کنند. در این چارچوب، رابطه انسان ها با یکدیگر در دو سطح بین-جامعه ای و بین-اجتماعی موجب پیشبرد انقلاب ها خواهد بود. شاید بتوان اصلی ترین بخش نظریه انقلاب لاوسن را توجه به عنصر زمان دانست؛ نکته جالب توجه غفلت چهار موج نظری پیشین انقلاب به تاریخ است.