منازعات حقوقی بر سر تنگه هرمز؛ از عهدنامه‌های قرن نوزدهم تا کنوانسیون ۱۹۸۲

در گذشته، قدرت‌های دریایی جهانی توانسته بودند با تکیه بر موقعیت دریایی خود و برخورداری از نیروی دریایی قدرتمند، در خلیج‌فارس حضور یابند؛ از پرتغالی‌ها و هلندی‌ها گرفته تا انگلیسی‌ها و سرانجام، در دهه ۱۹۹۰، آمریکایی‌ها. با این حال، در غیاب سایر کشورهایی که بعدها، پس از جنگ جهانی دوم، شکل گرفتند و در جغرافیای سیاسی منطقه ظاهر شدند، ایران همواره قدرت اصلی و عمده منطقه‌ای در خلیج‌فارس بوده است. از همین‌رو، انگلیس سیاست مشخصی، یعنی مهار ایران، را در پیش گرفت.