هرکس به آینده‌ی ایران می‌اندیشد باید در ترس و وحشت زندگی کند / رویکرد بدبینی امیدوارانه

بی‌تردید، آن‌چه در ایرانِ پساجنگ حادث می‌شود، نمی‌تواند در فصل و فاصله با معرکه‌ یا تئاتر مواجهه‌ی اراده‌های معطوف به قدرت و مقاومت باشد. به بیان دیگر، ایرانِ آینده، مقصدی نیست در انتظارِ رسیدن ما، بلکه «میدان نبرد اندیشه‌ها و اراده‌هاست. لذا با بیانی اینشتاینی، هرکس به آینده‌ی ایران می‌اندیشد باید در ترس و وحشت زندگی کند»، و با بیانی توماس مانی، این تصور که آینده‌ی ایران «ایرانِ بهتری» است مغلطه‌ی دکترین قدرت است فردا امروزی است که دارد ساخته می‌شود. باید اراده کرد که گزینه‌های موید شرایط موجود …