ایران حداکثر تا سال ۲۰۵۵ فرصت دارد تا از پنجره جمعیتی (سهم بالای جمعیت در سن کار) استفاده کند. عدم استفاده مؤثر از این فرصت، کشور را با چالشهای جدی در حوزههای اشتغال، بهرهوری و رشد اقتصادی مواجه خواهد کرد.فاصله عظیم بین سناریوی خوشبینانه (۱۰۸ میلیون) و بدبینانه (۴۴ میلیون) در سال ۲۱۰۰ نشان میدهد که سیاستهای جمعیتی نمیتوانند خنثی باشند. هرگونه موفقیت در افزایش نرخ باروری به میزان ۰.۵ فرزند، میتواند مسیر کشور را از یک افول شدید به یک ثبات نسبی تغییر دهد.