توکویل، انجمنها و نهادهای مدنی را سرچشمه قدرت آمریکا میدانست، زیرا شهروندان را به همکاری و خودحکمرانی عادت میدادند. اما به اعتقاد نویسنده، فناوریهای جدید اگرچه امکان ارتباط را گسترش دادهاند، جامعه را به مجموعهای از واقعیتهای موازی تبدیل کردهاند؛ گروههای مختلف اطلاعات متفاوتی دریافت میکنند، در گفتوگوهای جداگانه شرکت میکنند و برداشتهای کاملاً متفاوتی از واقعیت دارند. الگوریتمهای شبکههای اجتماعی نیز خشم و قطبیسازی را تشویق میکنند و اختلافات محلی را به بحرانهای ملی تبدیل میسازند.