به محض اینکه زمزمههای احتمال حصول توافق میان ایران و آمریکا در فضای سیاسی پیچید و بارقههایی از گشایش در بنبستهای دیپلماتیک پدیدار شد، ماشین سنگاندازی جریانهای تندرو نیز بلافاصله شروع به کار کرد. سناریوی تکراری، که هرگاه فرصتی برای تنشزدایی و بازگشت به تعاملات جهانی ایجاد میشود، با سرعتی تأملبرانگیز بازتولید میشود. این ادبیات، ادامه همان مسیری است که پایداریها از زمان برجام آن را کلید زدند. این بار اما، دامنه این مخالفتها از دایره نقد مرسوم فراتر رفته و به کنشی سازمانیافته برای عقیم …