دزد بزرگ کارائیب!

به گزارش خبرگزاری مهر، وطن امروز نوشت: تاکنون ارتش آمریکا ۳ نفتکش مربوط به دولت ونزوئلا را در آب‌‎های آزاد متوقف و مصادره کرده است. علاوه بر این، دولت آمریکا تاکنون حداقل ۱۰۰ نفر را بدون ارائه هیچ مدرکی یا مشخصاتی در آب‌های دریای کارائیب کشته و بهانه مبارزه با مواد مخدر را برای کشتن این افراد مطرح کرده است. هدف قرار دادن قایق‌ها و کشتی‌ها در آب‌های آزاد توسط دولت آمریکا تا آنجا بی‌محابا و غیرقانونی بوده که حتی صدای کنگره آمریکا هم درآمده و نمایندگان کنگره اعلام کرده‌اند ترامپ درباره قتل‌ها و حمله به قایق‌ها در مجاورت آب‌های ونزوئلا هیچ توضیح قانونی‌ای نداده است.

دولت آمریکا توقیف نفتکش‌های ونزوئلا را هم به بهانه مبارزه با تروریسم انجام می‌دهد اما تاکنون هیچ مدرک و نشانه‌ای درباره ادعاهای خود و ارتباط نفتکش‌های ونزوئلا و گروه‌های تروریستی ارائه نکرده است. ترامپ روز دوشنبه بار دیگر ادعاهای خود علیه ونزوئلا را تکرار کرد و گفت آمریکا قصد دارد اهدافی را در خشکی نیز هدف قرار دهد. وی مدعی شد: ما همین برنامه حملات را روی خشکی شروع خواهیم کرد. آنها تکه‌تکه خواهند شد. ساعتی پس از این ادعای ترامپ، نیکلاس مادورو در تلویزیون دولتی ونزوئلا به ترامپ پاسخ داد و گفت: «اگر ترامپ در کشور خودش به مسائل اقتصادی و اجتماعی رسیدگی کند، برای او بهتر خواهد بود».

ترامپ از زمان بازگشت دوباره به کاخ سفید تلاش کرده بار دیگر شانس خود را برای سرنگونی رئیس‌جمهور ونزوئلا امتحان کند. ترامپ در دولت اولش نیز تقلای زیادی برای سرنگونی مادورو کرده بود. او حتی کار را سال ۲۰۱۹ تا آنجا پیش برد که دولت جایگزین برای ونزوئلا تعیین کرد، هرچند این تلاش ناکام ماند و در نهایت مهره آمریکا برای به دست گرفتن قدرت در ونزوئلا به آمریکا فرار کرد!
ترامپ از حدود یک سال پیش نیز جایزه برای دستگیری مادورو را ۲ برابر کرده اما این اقدام نیز به نتیجه نرسیده و اغفال نظامیان ونزوئلایی از جمله خلبان ویژه مادورو برای ربایش رئیس‌جمهور نیز نتوانسته به نتیجه برسد.

در حال حاضر گسیل بزرگ‌ترین ناوگان دریایی آمریکا به آب‌های مجاور ونزوئلا و توقیف نفتکش‌ها و کشتی‌های مربوط به کاراکاس، آخرین کارت بازی و شانس واشنگتن برای سرنگونی رئیس‌جمهور ونزوئلاست اما آیا لشکرکشی نظامی آمریکا به آب‌های ونزوئلا به نتیجه خواهد رسید؟

نه راه پس، نه راه پیش!

«لیندزی گراهام» سناتور کنگره آمریکا بتازگی با حمایت از نفت‌دزدی دولت ترامپ در سواحل ونزوئلا مدعی شده زمان پایان حکومت مادورو فرارسیده! گراهام البته یک اعتراف قابل توجه داشته و گفته است ارتش نمی‌تواند از عملیات در ونزوئلا عقب‌نشینی کند، چون عقب‌نشینی ارتش به معنای شکست آمریکا خواهد بود و دولت ترامپ باید در ونزوئلا مأموریت خود را به پایان برساند. اما واقعیت این است که ترامپ اکنون ۴ ماه است بزرگ‌ترین ناوگان دریایی آمریکا را به مجاورت سواحل ونزوئلا اعزام کرده اما هیچ نتیجه و دستاوردی از این اقدام نداشته است.

ماه گذشته نیروی دریایی آمریکا اعلام کرد بزرگ‌ترین ناو هواپیمابر پنتاگون به نام «یواس‌اس جرالد فورد» به همراه گروه ضربت آن شامل ده‌ها ناوشکن وارد کارائیب در مجاورت سواحل ونزوئلا شده. ناو «جرالد فورد» بزرگ‌ترین و جدیدترین ناو هواپیمابر جهان است و حضور آن در این منطقه، به معنای بزرگ‌ترین استقرار نیروهای نظامی آمریکا در منطقه آمریکای لاتین از زمان حمله به پاناما در سال ۱۹۸۹ میلادی محسوب می‌شود. «جرالد فورد» بیش از ۴ هزار ملوان و ده‌ها هواپیمای تاکتیکی را با خود حمل می‌کند.

وزارت جنگ آمریکا پیش‌تر نیز ۸ کشتی جنگی، جنگنده‌های «اف ۳۵» و حداقل یک زیردریایی هسته‌ای را در کارائیب مستقر کرده بود. با وجود استقرار بزرگ‌ترین ناوگان جنگی آمریکا با هدف تسلیم دولت مادورو اما هیچ نشانه‌ای از تسلیم مادورو دیده نمی‌شود و تهدیدات ترامپ طی ۴ ماه گذشته تاکنون نتوانسته به فروپاشی دولت کاراکاس منجر شود.

دست بسته واشنگتن برای آغاز جنگ

از سوی دیگر دست دولت ترامپ برای مداخله نظامی مستقیم در ونزوئلا چندان باز نیست. طبق نظرسنجی دانشگاه «کوینیپیاک»، بیشتر آمریکایی‌ها می‌گویند با اقدام نظامی ایالات متحده علیه ونزوئلا مخالفند. نتایج بررسی‌ها که روز چهارشنبه گذشته منتشر شد، نشان می‌دهد ۶۳ درصد پاسخ‌دهندگان آمریکایی گفته‌اند با اقدام نظامی در ونزوئلا مخالفند، در حالی که ۲۵ درصد آنها از آن حمایت می‌کنند. دموکرات‌ها با ۸۹ درصد و اکثریت قاطع گفتند مخالف آن هستند و پس از آنها ۶۸ درصد مستقل‌ها و ۳۳ درصد جمهوری‌خواهان در میان مخالفان جنگ علیه ونزوئلا قرار گرفتند.

نظرسنجی دیگری نیز که توسط پلیتیکو انجام شده، نشان می‌دهد حداقل ۸۳ درصد کسانی که خود را حامی جنبش ماگا (دوباره آمریکا را قدرتمند کنیم) می‌دانند و جزو حامیان سنتی و اصلی ترامپ به شمار می‌روند، مخالف سرسخت جنگ در ونزوئلا هستند و شعارهای شخص ترامپ در زمان انتخابات مبنی بر عدم ورود به جنگ جدید را مورد تاکید قرار می‌دهند.

با توجه به مخالفت گسترده حامیان سنتی ترامپ با جنگ جدید، دولت ترامپ راه آسانی برای شروع جنگ مستقیم با دولت مادورو ندارد و از سوی دیگر عقب‌نشینی نظامی از کارائیب هم به معنای شکست عملیات آمریکاست. تحولات ۴ ماه گذشته نیز حاکی از آن است تهدیدات و لفاظی‌های ترامپ تا امروز بی‌نتیجه بوده! در این شرایط، استقرار گسترده ناوگان نیروی دریایی آمریکا در کارائیب برای دولت ترامپ به مثابه سرابی برای فروپاشی دولت مادورو است اما این سراب اکنون برای ترامپ به یک باتلاق تبدیل شده است!

همچنین نگرانی‌های فراحزبی در واشنگتن نسبت به تشدید عملیات نظامی دولت علیه ونزوئلا افزایش یافته است. بر اساس گزارش سی‌ان‌ان، قانونگذاران ارشد دموکرات و حداقل یک جمهوری‌خواه، توقیف نفتکش‎‌های ونزوئلایی در نزدیکی ساحل این کشور را محکوم کرده‌اند و یکی از آنها هشدار داده دونالد ترامپ «آرام‌آرام دارد ما را به سمت جنگ با ونزوئلا می‌برد».

دزدی غیرقانونی نفت

اولین‌بار نیست یک دولت آمریکا در آب‌های آزاد اقدام به سرقت نفتکش دیگر کشورها می‌کند. پیش‌تر در دهه ۱۹۹۰ نیز نیروی دریایی و گارد ساحلی آمریکا چنین عملیاتی را در خلیج فارس به بهانه تحریم عراق انجام داده بودند اما در آن زمان توقیف نفت عراق با مجوز سازمان ملل برای اجرای تحریم‌ها انجام می‌گرفت! در مورد ونزوئلا وضعیت بسیار متفاوت است و سازمان ملل تاکنون هیچ مجوزی برای توقیف نفتکش‌های ونزوئلا نداده است.

نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا هم در نامه‌ای به سازمان ملل متحد به صراحت تاکید کرده «محاصره و دزدی دریایی» از سوی آمریکا برخلاف قواعد حقوق بین‌الملل است. «دلسی رودریگز» معاون رئیس‌جمهور ونزوئلا نیز در واکنش به سرقت نفت این کشور توسط آمریکا اعلام کرده محموله‌های نفت کاراکاس «با رعایت دقیق مقررات و بر اساس قوانین ملی و بین‌المللی حمل شده و هیچ منع قانونی برای آنها وجود نداشته است».

با این حال، روند افزایشی توقیف نفتکش‌های ونزوئلایی نشان می‌دهد دولت ترامپ به هیچ قاعده و قانونی پایبند نیست. هنوز مشخص نیست آمریکا تا چه مدت این نفتکش‌ها را در توقیف نگه می‌دارد و قصد دارد با نفت آن و خود نفتکش‌ها چه کند؟ اما به گفته یک منبع آمریکایی، مقامات این کشور بر خلاف مورد چند هفته پیش، حکم توقیفی برای این نفتکش در اختیار نداشتند و این مساله نیز غیرقانونی بودن اقدامات آمریکا در کارائیب را به اثبات می‎‌رساند.

از سوی دیگر، توقیف نفتکش‌های ونزوئلا با واکنش دیگر متحدان کاراکاس از جمله چین و روسیه روبه‌رو شده و بعید نیست جنگ نفتی در آب‌های کارائیب به آب‌های دیگر هم کشیده شود.
ونزوئلا اکتبر امسال کمی بیش از ۷۸۰ هزار بشکه نفت در روز صادر کرد که ۱۰۰ هزار بشکه آن به آمریکا و بقیه به طور مستقیم یا غیرمستقیم به چین رفته است. با توجه به همین وضعیت نیز «لین جیان» سخنگوی وزارت خارجه چین طی نشست خبری اقدام آمریکا در توقیف نفتکش ونزوئلایی را محکوم کرد و گفت اقدام آمریکا در توقیف خودسرانه نفتکش‌های کشورهای دیگر، نقض قوانین بین‌الملل است.

پیام به روسیه

نشریه آتلانتیک هم در یادداشتی درباره توقیف نفتکش‌های ونزوئلا نوشت: این اقدام آمریکا برای روسیه اهمیت بیشتری دارد، زیرا نشان‌دهنده اجرای قاطعانه‌تر تحریم‌های سازمان ملل علیه ناوگان نفتکش‌های سایه است که نفت روسیه را نیز حمل می‌کنند. روسیه امروز برای ادامه جریان نفت خود به دلیل محدودیت‌های غرب، به یک ناوگان سایه گسترده - تانکرهای مختلف، ساختارهای مالکیت مبهم، تغییر پرچم، انتقال کشتی به کشتی و بیمه نامشخص - متکی است.

آنچه درباره ونزوئلا رخ می‌دهد، نشان می‌دهد واشنگتن ممکن است همین اقدامات را علیه روسیه نیز به کار گیرد. در این صورت، توقیف نفتکش‌های ونزوئلا پیام روشنی برای روسیه نیز هست و مسکو از وضعیت فعلی رضایت خاطر ندارد، شاید به همین دلیل نیز «سرگئی لاوروف» وزیر خارجه روسیه از واشنگتن خواست مستندات مربوط به توقیف نفتکش ونزوئلا را ارائه دهد؛ درخواستی که بی‌تردید با سکوت آمریکا روبه‌رو خواهد شد، چون واشنگتن برای دزدی دریایی خود در کارائیب هیچ دلیل حقوقی ندارد.