افزایش امید بیماران سرطانی به درمان؛ شکوفایی پزشکی هسته‌ای در بوشهر

خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها- محمد غلامحسینی: عرصه پزشکی هسته‌ای در ایران، داستانی از خودباوری، شکستن مرزهای دانش و توجه به جغرافیای عدالت در سلامت است، در این مسیر پرشکوه، استان بوشهر با تکیه‌بر سرمایه‌های انسانی نخبه و روحیه جهادی مردمانش، نه تنها شانه‌به‌شانه دیگر مناطق پیشرفته کشور حرکت کرده که در مواردی پیشتاز و الگو شده است.

در سال‌های اخیر، عرصه فناوری هسته‌ای در ایران شاهد دگرگونی چشمگیری بوده است؛ دگرگونی‌ای که نه تنها به حوزه انرژی یا صنایع دفاعی محدود نمی‌شود، بلکه به‌گونه‌ای عمیق و اثرگذار وارد عرصه پزشکی، سلامت عمومی و تشخیص و درمان بیماری‌های پیچیده شده است.

امروز فناوری هسته‌ای در کشور دیگر یک عنوان صرفاً علمی یا صنعتی نیست، بلکه ابزاری است که زندگی روزمره مردم را لمس می‌کند؛ از تشخیص زودهنگام سرطان گرفته تا تولید داروهایی که تنها چند کشور محدود قادر به ساخت آن هستند، همه نشان‌دهنده بلوغ علمی و فنی ایران در این حوزه است.

اگر تا دو دهه قبل، بخش عمده تجهیزات تصویربرداری پیشرفته و رادیو داروهای حیاتی وابسته به واردات بودند، امروز شرایط با گذشته قابل قیاس نیست، ایران نه تنها به تولید داخلی بخش گسترده‌ای از رادیو داروهای تشخیصی و درمانی دست یافته، بلکه در زمینه طراحی و ساخت سیستم‌های پرتودهی دقیق و تجهیزات تولید رادیونوکلئید نیز قدم‌های اساسی برداشته است.

این پیشرفت‌ها، نتیجه ترکیب سه عنصر مهم است؛ سرمایه‌گذاری مستمر پژوهشی، شکل‌گیری زیرساخت‌های بومی در فناوری هسته‌ای و تلاش گروه بزرگی از متخصصان پزشکی هسته‌ای، فیزیکدانان پزشکی، پرتوشناسان و مهندسانی که در همکاری بین‌رشته‌ای، مسیر تازه‌ای را برای توسعه سلامت کشور ایجاد کرده‌اند.

آمارهایی که حرف می‌زنند؛ رشد ۲۵۰ برابری مراکز هسته‌ای

پژوهشگر و دانشجوی دکترای رشته فیزیک پزشکی مرکز پزشکی هسته‌ای و تصویربرداری مولکولی خلیج‌فارس بوشهر در گفت‌وگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه ظهور فناوری هسته‌ای در پزشکی ایران به‌ویژه در سه محور اساسی قابل مشاهده است اظهار داشت: افزایش ظرفیت مراکز تصویربرداری هسته‌ای، توسعه تولید رادیو داروهای داخلی و ورود به عرصه درمان‌های هدفمند و ترانوستیک همگام با گسترش مراکز پیشرفته PET/CT و SPECT/CT در کشور یکی از نمودهای بارز این تحول است.

نرگس جوکار افزود: بر اساس آخرین مقاله‌ای که اخیراً از مرکز تحقیقات پزشکی هسته‌ای خلیج‌فارس بوشهر درباره وضعیت کنونی پزشکی هسته‌ای در ایران منتشر شده است؛ تعداد مراکز پزشکی هسته‌ای در ایران حدود ۲۵۰ مرکز است، پیش از انقلاب (یعنی حدود سال ۱۳۶۸ شمسی)، این تعداد تقریباً یک مرکز بود، بر این اساس، طی تقریباً سه دهه، شاهد افزایش تقریبی ۲۵۰ برابری در تعداد مراکز هستیم.

وی تصریح کرد: در یک مطالعه منتشر شده در سال ۱۴۰۴ اعلام شده که ایران بیش از ۲۰۰ مرکز هسته-پزشکی دارد که مجهز به دستگاه‌های مختلف تصویربرداری مثل SPECT و PET/CT هستند؛ در ایران ۲۷۹ اسکنر SPECT و ۲۶ اسکنر PET/CT فعال‌اند. همچنین، ۱۷ مرکز درمانی در ۱۰ استان و ۲۶ مرکز «ترانوستیک» (ترکیب تشخیص + درمان هسته‌ای) در ۱۲ استان وجود دارند.

پژوهشگر جوان بوشهری اضافه کرد: از نظر رادیو دارو در گفته شده که بیش از ۷۰ نوع رادیو دارو به مراکز پزشکی هسته‌ای عرضه می‌شود، تولید داخلی رادیو دارو به حدی پیشرفت کرده که کشور اکنون از صادرکنندگان نیز هست و واردات به مقدار بسیار زیادی کاهش یافته است.

وی در خصوص گستره خدمات تصریح کرد: مراکز پزشکی هسته‌ای ایران طی چند دهه گذشته از مطالعات ساده تیروئید به شبکه‌ای گسترده تبدیل شده‌اند که تشخیص و درمان انواع سرطان و بیماری‌های متابولیک و قلبی را پوشش می‌دهند، فناوری PET/CT که سطح متابولیسم سلول‌ها را به‌صورت نقشه‌ای دقیق نمایش می‌دهد، کمک می‌کند سرطان‌ها در مراحل بسیار ابتدایی شناسایی شوند؛ زمانی که درمان اثربخش‌تر، کم‌هزینه‌تر و با شانس موفقیت بسیار بیشتری همراه است.

تولید داخلی رادیوداروها یکی از مهم‌ترین موفقیت‌های علمی کشور به شمار می‌رود؛ موادی که به بدن تزریق می‌شوند تا به پزشکان «نقشه دقیق فعالیت‌های سلولی» را نشان دهند دانشجوی دکترای رشته فیزیک پزشکی مرکز پزشکی هسته‌ای و تصویربرداری مولکولی خلیج‌فارس بوشهر افزود: از سوی دیگر، تولید داخلی رادیوداروها یکی از مهم‌ترین موفقیت‌های علمی کشور به شمار می‌رود، رادیوداروها موادی هستند که مقدار بسیار کمی ماده رادیواکتیو در ترکیب آن‌ها قرار دارد و به بدن تزریق می‌شوند تا به پزشکان «نقشه دقیق فعالیت‌های سلولی» را نشان دهند.

پژوهشگر جوان بوشهری اضافه کرد: به کمک رادیوداروها، پزشک می‌تواند فعالیت متابولیک سلول‌های سرطانی را ببیند؛ چیزی که هیچ روش تصویربرداری معمولی قادر به انجام آن نیست، درست مثل چراغ‌قوه‌ای که در تاریکی، نقطه‌های مخفی را روشن می‌کند. تا چند سال پیش بخش مهمی از این رادیوداروها از خارج کشور وارد می‌شد و هر اختلالی در واردات، بیماران را گرفتار می‌کرد، اما امروز بخش زیادی از رادیو داروهای PET و SPECT در داخل کشور تولید می‌شوند، این یک موفقیت بزرگ علمی و صنعتی است.

وی تصریح کرد: در حالی که بسیاری از کشورها برای تأمین رادیو داروهایی مانند FDG، PSMA، MIBG، یا رادیو داروهای درمانی مهم مانند لوتیشیوم -۱۷۷ و آکتینیوم -۲۲۵ نیازمند واردات هستند، ایران توانسته است بخش قابل‌توجهی از این محصولات را در داخل کشور تولید کند و حتی در مواردی به صادرات نیز بپردازد. این خودکفایی نه تنها هزینه‌ها را به‌طور چشمگیری کاهش داده بلکه ثبات زنجیره تأمین را نیز تضمین کرده است؛ مسأله‌ای که برای رادیوداروها اهمیت دوچندان دارد، زیرا بسیاری از آن‌ها نیمه‌عمر کوتاهی دارند و هرگونه وابستگی خارجی می‌تواند تشخیص و درمان بیماران را با مشکل مواجه کند.

قلب‌های تپنده، دستان طلایی، معماری سلامت در ساحل خلیج‌فارس

پژوهشگر و دانشجوی دکترای رشته فیزیک پزشکی مرکز پزشکی هسته‌ای و تصویربرداری مولکولی خلیج‌فارس بوشهر اظهار داشت: مهم‌تر از تولید، ورود ایران به عرصه درمان‌های هدفمند با رادیوداروها است؛ درمان‌هایی که در دنیا تحت عنوان ترانوستیک شناخته می‌شوند، در این رویکرد نوین، نخست با یک رادیو داروی تشخیصی، سلول‌های سرطانی شناسایی می‌شوند و سپس با استفاده از همان مسیر مولکولی، رادیو داروی درمانی مناسب به محل تجمع سلول‌های بیمار ارسال می‌شود، این روش دقت درمان را به شکل بی‌سابقه‌ای افزایش می‌دهد و آسیب به بافت‌های سالم را کاهش می‌دهد.

جوکار افزود: رادیو داروهای مبتنی بر لوتیشیوم -۱۷۷ که در درمان سرطان پروستات، نورواندوکراین تومورها و برخی سرطان‌های مقاوم استفاده می‌شوند، اکنون به‌طور گسترده در مراکز پزشکی هسته‌ای کشور مورد استفاده قرار می‌گیرند، حضور این درمان‌ها در ایران به معنای امید تازه‌ای برای بیمارانی است که در گذشته مجبور بودند برای دریافت این خدمات هزینه‌های سنگینی بپردازند یا به خارج از کشور سفر کنند.

تشخیص زودهنگام؛ فرق بین زندگی و مرگ

وی بیان کرد: تشخیص زودهنگام سرطان نقشی حیاتی در نجات جان انسان‌ها دارد، زیرا سرطان در مراحل اولیه معمولاً بسیار کوچک‌تر، محدودتر و قابل‌کنترل‌تر است، این بیماری درست مانند آتش‌سوزی رفتار می‌کند؛ اگر در همان لحظات اول مشاهده و مهار شود، آسیب چندانی ایجاد نمی‌کند، اما اگر دیر شناسایی شود، گسترش می‌یابد و کنترل آن دشوارتر می‌شود، در مراحل ابتدایی، تومور هنوز کوچک است، به سایر بخش‌های بدن پخش نشده و اغلب درمان‌های سبک‌تر و کم تهاجمی‌تر مؤثر واقع می‌شوند. همین موضوع باعث می‌شود احتمال درمان کامل و قطعی در مراحل نخستین بسیار بالا باشد.

پژوهشگر جوان بوشهری اضافه کرد: زمانی که سرطان زود تشخیص داده می‌شود، روند درمان ساده‌تر، کوتاه‌تر و با عوارض کمتر همراه است. بیمار معمولاً از جراحی‌های بزرگ، شیمی‌درمانی‌های سنگین یا دوره‌های طولانی‌مدت درمانی بی‌نیاز می‌شود.

وی تصریح کرد: در چنین شرایطی، هم بیمار از نظر جسمی کمتر آسیب می‌بیند و هم هزینه‌های درمان برای فرد و نظام سلامت کاهش می‌یابد، علاوه بر این، درمان در مراحل اولیه معمولاً موفقیت آمیزتر و کم‌خطرتر است، زیرا پزشکان با بیماری‌ای مواجه‌اند که هنوز فرصت گسترش و پیچیدگی پیدا نکرده است.

افزایش چشمگیر شانس بقا

جوکار با بیان اینکه یکی از مهم‌ترین مزایای تشخیص زودهنگام، افزایش چشمگیر شانس بقاست افزود: در بسیاری از سرطان‌ها تفاوت میان تشخیص زود و دیر، تفاوتی اساسی در سرنوشت بیمار ایجاد می‌کند؛ برای مثال، سرطان سینه اگر در مرحله اول تشخیص داده شود، بیش از ۹۰ درصد قابل‌درمان است، اما در مراحل پیشرفته این رقم ممکن است به حدود ۳۰ درصد یا حتی کمتر برسد. این تفاوت در سرطان‌های روده، تیروئید، پروستات، پوست و بسیاری از سرطان‌های مهاجم دیگر نیز مشاهده می‌شود و نشان می‌دهد ارزش تشخیص اولیه تا چه اندازه حیاتی است.

این فناوری‌ها قادرند کوچک‌ترین تومورها یا متاستازهای مخفی را در بدن شناسایی کنند، به‌طوری‌که پزشک بتواند دقیقاً همان نقطه‌ای را هدف قرار دهد که نیاز به درمان دارد. این دقت بالا باعث می‌شود درمان هدفمند با حداقل آسیب به بافت‌های سالم انجام شود پژوهشگر و دانشجوی دکترای رشته فیزیک پزشکی مرکز پزشکی هسته‌ای و تصویربرداری مولکولی خلیج‌فارس بوشهر اظهار داشت: از سوی دیگر، تشخیص زودهنگام، کیفیت زندگی بیمار را به‌شدت حفظ می‌کند، هنگامی که بیماری دیر تشخیص داده شود، هم خود سرطان و هم درمان‌های سنگین آن باعث خستگی شدید، کاهش فعالیت روزمره و آسیب‌های جسمی و روحی می‌شوند؛ اما در مراحل اولیه، بیمار معمولاً انرژی بیشتری دارد، زندگی عادی‌اش مختل نمی‌شود و فرآیند درمان فشار کمتری ایجاد می‌کند. در واقع، تشخیص زود به بیمار کمک می‌کند نه‌تنها زنده بماند، بلکه زندگی طبیعی‌تری را نیز تجربه کند.

پژوهشگر جوان بوشهری اضافه کرد: پیشرفت فناوری‌های پزشکی مانند PET/CT و رادیو داروهای نوین نیز نقش مهمی در افزایش دقت تشخیص زودهنگام ایفا می‌کنند، این فناوری‌ها قادرند کوچک‌ترین تومورها یا متاستازهای مخفی را در بدن شناسایی کنند، به‌طوری‌که پزشک بتواند دقیقاً همان نقطه‌ای را هدف قرار دهد که نیاز به درمان دارد. این دقت بالا باعث می‌شود درمان هدفمند با حداقل آسیب به بافت‌های سالم انجام شود و احتمال کنترل بیماری به‌طور چشمگیری افزایش یابد. در نهایت، تشخیص زودهنگام از گسترش سرطان در بدن جلوگیری می‌کند.

وی بیان کرد: بسیاری از سرطان‌ها در صورت دیر شناسایی شدن، به اندام‌هایی مانند استخوان، کبد، ریه یا مغز گسترش می‌یابند و درمان در این مراحل بسیار دشوارتر و خطرناک‌تر است، اما زمانی که بیماری پیش از ورود به مرحله متاستاز شناسایی شود، می‌توان آن را با روش‌های مؤثر کنترل کرد و اجازه پیشروی به آن نداد؛ به عبارت دیگر، تشخیص زودهنگام سد محکمی است در برابر ورود بیماری به مرحله‌ای که درمان بسیار پیچیده و گاهی غیرممکن می‌شود، فناوری هسته‌ای همچنین نقشی مهم در ارتقای استانداردهای درمانی ایفا می‌کند.

پژوهشگر جوان بوشهری اضافه کرد: توسعه تجهیزات دقیق برای سنجش دز جذبی، بهینه‌سازی میزان تابش، ارتقای ایمنی کارکنان و بیماران و استانداردسازی پروتکل‌های درمانی، باعث شده خدمات پزشکی هسته‌ای کشور نه‌تنها از لحاظ کمی، بلکه از لحاظ کیفی نیز رشد قابل توجهی داشته باشد، این امر سبب شده است که بسیاری از مراکز درمانی بتوانند از روش‌های پیشرفته دوزیمتری و تصویربرداری عملکردی برای مدیریت بهتر بیماران استفاده کنند.

پژوهشگر و دانشجوی دکترای رشته فیزیک پزشکی مرکز پزشکی هسته‌ای و تصویربرداری مولکولی خلیج‌فارس بوشهر اظهار داشت: در کنار تشخیص و درمان سرطان، فناوری هسته‌ای در حوزه‌های دیگری مانند بیماری‌های قلبی، اختلالات مغزی، بیماری‌های کلیوی و مطالعات داروشناسی نیز نقش بسیار پررنگی پیدا کرده است. تصویربرداری SPECT و PET امروزه در تشخیص ایسکمی قلب، بررسی زوال حافظه، پارکینسون، ارزیابی عملکرد کلیه و حتی بررسی اختلالات متابولیک کاربرد دارد. این وسعت کاربرد، نشان می‌دهد فناوری هسته‌ای تنها ابزاری برای سرطان نیست بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از پزشکی مدرن محسوب می‌شود.

جوکار اضافه کرد: نکته مهم دیگر، ارتقای جایگاه علمی ایران در عرصه بین‌المللی است، انتشار مقالات علمی نوآورانه، همکاری دانشگاه‌های داخلی با مراکز پژوهشی خارجی، مشارکت در پروژه‌های مشترک تحقیقاتی و ثبت اختراعات در حوزه رادیو دارو و تصویربرداری عملکردی، نشان می‌دهد که ایران نه تنها مصرف‌کننده بلکه تولیدکننده علم در این حوزه است. این روند، مسیر را برای پیشرفت‌های آینده هموار می‌کند و می‌تواند کشور را به یکی از قطب‌های منطقه‌ای در فناوری پزشکی هسته‌ای تبدیل کند.

پژوهشگر و دانشجوی دکترای رشته فیزیک پزشکی مرکز پزشکی هسته‌ای و تصویربرداری مولکولی خلیج‌فارس بوشهر اظهار داشت: استان بوشهر با دارا بودن متخصصین با تجربه در این حوزه و مرکز تشخیص و درمان مجهز به دستگاه‌های SPECT/CT و PET/CT در کنار دیگر شهرهای بزرگ ایران توانسته سهم بزرگی در توسعه این رشته و کمک به بیماران چه در حوزه تشخیص و چه در حوزه درمان داشته باشد.

جوکار گفت: این فناوری در استان بوشهر سهم قابل‌توجهی در افزایش شانس درمان بیماران سرطانی، کاهش هزینه‌های درمانی، ارتقای کیفیت تشخیص و حتی کاهش سفرهای درمانی دارد، نتیجه این مجموعه اقدامات، افزایش امید به زندگی، بهبود کیفیت مراقبت‌های پزشکی و ایجاد اعتماد بیشتر مردم به نظام سلامت است. پژوهشگر جوان بوشهری اضافه کرد: فناوری هسته‌ای در استان بوشهر اکنون به مرحله‌ای از بلوغ رسیده که نه تنها نیازهای داخلی استان را پوشش می‌دهد بلکه پذیرای بیماران از سراسر کشور و دیگر کشورهای همسایه نیز است؛ توانایی‌ای که نتیجه تلاش چندین نسل از متخصصان، دانشمندان و پژوهشگران این استان است و امروز ثمرات آن بیش از همیشه در زندگی بیماران دیده می‌شود.

روایتی از میزبانی کهنه‌کار و مسافری امیدوار

اتاق پذیرش ساکت بود، فقط صدای تهویه ملایمی به گوش می‌رسید، مردی حدود پنجاه‌ساله از یکی از شهرهای مرکزی ایران، برگه‌هایش را محکم در دست گرفته بود، چشم‌هایش اضطراب را فریاد می‌زد. سفر چند روزه و ترس از تشخیصی جدید، وجودش را خسته کرده بود.

صدایی نرم و آرام، مثل نسیم ساحل، توجهش را جلب کرد: بفرمائید، خسته نباشید. راه دوری تشریف آوردید. پرستاری با چشمانی مهربان و لبخندی اصیل پشت میز ایستاده بود. من به‌عنوان پرستار امروز کنارتان هستیم. لهجه شیرین جنوبی‌اش، غریبه‌ترین چیز آن اتاق پیشرفته نبود، اما برای بیمار اولین چیز آشنا بود.

هنگام راهنمایی به سمت اتاق اسکن، پرستار با همان آرامش شروع به صحبت کرد؛ می‌دانید، خیلی از هم‌وطنامان از شهرهای دیگر می‌آیند اینجا. خودم بوشهری هستم، چند سال اینجا کار می‌کنم. اول که شروع کردم، دستگاه‌ها خیلی ساده‌تر بودند. حالا اینجا… و با غرور به دستگاه پیشرفته اشاره کرد: دقیق‌ترین‌اش را داریم. دکترهای ما خودشان نظارت می‌کنند.

وقتی نوبت تزریق رادیو دارو رسید، دست‌های بیمار کمی لرزید. پرستار هنگام ضدعفونی کردن پوستش، با لحنی مهربان همچون زلالی دریای جنوب گفت: نترسید، این دارو، مثل یک چراغ‌قوه خیلی دقیق است، می‌رود در بدن، فقط سلول‌های ناخوش را نورانی می‌کند تا دکتر بتواند ببیند.

در آن اتاق ساکت، قبل از اینکه دستگاه شروع به کار کند، صدای پرستار از بلندگو آرامش‌بخش بود: فقط بی‌حرکت بمانید، من از پشت این پنجره می‌بینمتان. هر چه بخواهید همین‌جاییم. این جمله، «همینجاییم»، برای مردی که کیلومترها دور از خانه بود، حکم تکیه‌گاهی را داشت.

پروسه که تمام شد، بیمار حالا با چهره‌ای بازتر، پرسید: واقعاً نتیجه دقیق از آب در می‌آید؟ پرستار کنارش نشست و گفت: ببینید، ماه پیش خانمی هم از کشورهای همسایه آمده بود. با همین دستگاه زود تشخیص دادیم و حالا حالش خوب است، پزشکان متخصص ما، گزارش را می‌خوانند و بهترین راه را می‌گویند.

وقتی بیمار مرکز را ترک می‌کرد، پرستار درحالی‌که برای بیمار بعدی آماده می‌شد، بدرقه‌اش کرد و گفت: دیگر بیمار آن اضطراب اولیه را نداشت. یاد لهجه اطمینان‌بخش پرستار و تجهیزات پیشرفته‌ای که جوانان این دیار از آن نگهداری می‌کردند، برایش مثل یک تسکین بود، وی برای اولین بار احساس کرد در میانه این سفر درمانی، در بوشهر، نه یک غریبه که مهمان کسانی است که با دانش و مهربانی بومی خود، از او پذیرایی می‌کنند. این، موهبت توسعه متوازن و امید بود.

از وابستگی تا خودکفایی، مسیری که پیموده شد

داستان پزشکی هسته‌ای در ایران، حکایت گذر از وابستگی مطلق به خودکفایی تحسین‌برانگیز است، روزگاری نه چندان دور، تشخیص و درمان بیماری‌های پیچیده‌ای مانند سرطان، در گرو واردات رادیوداروها و تجهیزاتی بود که هرگونه اختلال در واردات آنها، جان بیماران را به مخاطره می‌انداخت.

اما امروز، ایران با ایجاد ۲۵۰ مرکز پزشکی هسته‌ای، تولید بیش از ۲۰ نوع رادیو دارو و حتی صادرات این فرآورده‌های حیاتی، به یکی از کشورهای پیشرو در منطقه بدل شده است. این تحول، نتیجه مستقیم سرمایه‌گذاری روی مغزهای متفکر و ایجاد زیرساخت‌های پژوهشی و صنعتی در داخل کشور است.

دستان طلایی بوشهری‌ها در ترسیم نقشه سلامت

در این میان، استان بوشهر با درکی عمیق از ارزش علم و نخبگی، نقش خود را به‌درستی ایفا کرده است، این استان تنها میزبان تجهیزات پیشرفته‌ای مانند PET/CT و SPECT/CT نیست.

بوشهر امروز نشان داده که یک قطب علمی پویا است، این موفقیت، حاصل سال‌ها برنامه‌ریزی، تلاش شبانه‌روزی اساتید، پژوهشگران و دانشجویانی است که عاشقانه برای اعتلای سلامت این دیار کوشیده‌اند.

کلید طلایی پیشرفت پایدار در استان بوشهر، همان‌گونه که مسئولان استانی نیز بر آن تأکید دارند، به‌کارگیری نظرات و توانایی‌های جوانان و نخبگان بومی است، جوانان بوشهری، با ریشه در فرهنگ غنی و تاریخ پرافتخار خلیج‌فارس و چشم به افق‌های جهانی دانش، دارایی بی‌بدیل این خطه هستند، آنان پلی مطمئن میان هویت بومی و فناوری جهانی ایجاد می‌کنند.

بومی‌گرایی آگاهانه به معنای استفاده هوشمندانه از این نیروها برای حل مسائل محلی با آخرین دستاوردهای علمی است. دولت نیز با فرستادن مقامات عالی‌رتبه مانند معاون علمی رئیس‌جمهور و تأکید بر حمایت از زیست‌بوم نوآوری و شرکت‌های دانش‌بنیان در بوشهر، بر اهمیت این راهبرد صحه گذاشته است.

بوشهر، قطب پزشکی پیشرفته منطقه

نتیجه این همه تلاش و سرمایه‌گذاری، امروز در چهره امیدوار بیمارانی متبلور است که دیگر نیازی به سفرهای طاقت‌فرسا به پایتخت یا خارج از کشور ندارند، استان بوشهر به مرکزی برای ارائه خدمات تخصصی پزشکی هسته‌ای به بیماران خود و حتی سایر استان‌های همجوار و کشورهای منطقه تبدیل شده است.

مسیر پیش رو، روشن و امیدبخش است، با ادامه حمایت از تحقیقات کاربردی، تقویت پیوند دانشگاه و صنعت در حوزه سلامت و مهم‌تر از همه، ایجاد جذابیت برای ماندگاری و اثرگذاری نخبگان و پزشکان در استان، بوشهر می‌تواند به یکی از قطب‌های بی‌بدیل پزشکی پیشرفته و فناوری‌های سلامت در جنوب کشور تبدیل شود. پیشرفت پزشکی هسته‌ای در ایران، حماسه‌ای است که قهرمانان اصلی آن، دانشمندان، پزشکان و تکنسین‌های متعهد این مرزوبوم هستند.

استان بوشهر با در اختیار داشتن جوانان مستعد، سابقه درخشان علمی و اراده محکم مسئولان، یکی از صفحات درخشان این حماسه بزرگ است، آینده از آن استانی است که علم را با عمل و دانش را با تعهد به مردم درهم می‌آمیزد، بوشهر با دستان طلایی نخبگان خود، در حال نوشتن این آینده است؛ آینده‌ای که در آن، سلامت و امید، حقی همگانی و در دسترس برای همه مردمان این سرزمین آفتابی خواهد بود.