اروپا ۲۰۲۶؛ چالش‌های فراگیر پیش روی حوزه یورو

سال ۲۰۲۵ اتحادیه اروپا را در موقعیت بدی قرار داد و گذشته از همه اینها، بسیاری از فشار‌های تعیین‌کننده این بلوک از خارج از اروپا وارد شد و سران را به واکنش به رویداد‌های کلیدی، به جای شکل دادن به آنها، واداشت.

جنگ اوکراین ادامه یافت و باعث بازنگری در وضعیت نظامی اروپا شد؛ بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید، فشار بر متحدان ناتو را تجدید کرد، شبح خروج نیرو‌ها را مطرح کرد و باعث درگیری تجاری شدیدی شد.

اروپا در داخل نیز درگیر بود؛ بی‌ثباتی سیاسی در فرانسه و آلمان، ظهور احزاب راست‌گرا و برنامه‌های دفاعی متوقف‌شده، تأثیر مخربی بر اقدام‌های قاطع داشت.

با ورود به سال جدید، پارلمان اروپا از متخصصان مورد علاقه خود در حوزه اروپا دعوت کرد تا درباره چالش‌ها، خطرات و فرصت‌های پیش روی این قاره در سال پیش رو اطلاعات بیشتری کسب کنند.

به‌طور کلی، کارشناسان، تهدید‌های خارجی را از تشدید رقابت‌های سیاسی گرفته تا تشدید تنش‌ها در اوکراین، بزرگ می‌دانند.

در همین حال، آنها عوامل بالقوه غیرمنتظره‌ای را که می‌توانند اوضاع را یک شبه وارونه کنند، در کنار تهدید‌های آرام‌تر -هرچند به همان اندازه نگران‌کننده- مانند شوک‌های اقلیمی، فشار مالی و کاهش اعتماد به دموکراسی، برجسته کردند.

همچنین ممکن است شرکای جدیدی از کانادا و انگلیس گرفته تا یک ائتلاف جهانی سست که به دنبال نجات نوجوانان از رسانه‌های اجتماعی است، وجود داشته باشد.

اتحادیه اروپا و کشور‌های عضو آن به اندازه کافی به رویداد‌های شدید آب و هوایی به‌عنوان یک تهدید سیستماتیک توجه نمی‌کنند، در حالی که کمیسیون اروپا و دولت‌ها بر هزینه‌های نظامی و برنامه‌های احتمالی جنگ متمرکز هستند.

این برداشت محدود از امنیت، خطرات اجتماعی، اقتصادی و دولتی ناشی از اثرات تغییرات اقلیمی، به‌ویژه رویداد‌های شدید آب و هوایی، را برای اروپا، قاره‌ای که سریع‌ترین گرمایش را دارد، نادیده می‌گیرد.

سازگاری، همچنان با کمبود بودجه و اولویت‌بندی مواجه است و ارکان کلیدی توافق سبز اروپا و مقررات زیست‌محیطی در طول سال گذشته به نام رقابت‌پذیری و برنامه‌های مبتنی بر مقررات‌زدایی، به تأخیر افتاده، تضعیف شده یا به عقب رانده شده‌اند.

در سال ۲۰۲۶، اروپا باید بر تحکیم مسئولیت استراتژیک اروپا در عمل و نه در شعار تمرکز کند؛ اروپایی‌ها باید بر ایجاد یک اتحادیه دفاعی اروپایی قوی تمرکز کنند که بتواند شکاف‌های ناشی از کاهش تعامل آمریکا را پر کند.

اگر اروپایی‌ها نتوانند متحد شوند و همچنان پراکنده باقی بمانند، در محیطی که به‌طور فزاینده‌ای چندقطبی می‌شود، در معرض خطر تبدیل شدن به اهداف آسیب‌پذیر قرار می‌گیرند و آنها را به طعمه‌های آسانی برای حملات ایدئولوژیک، جنگ هیبریدی و فشار اقتصادی تبدیل می‌کنند.

اروپا اثرات را به تدریج، اما دردناک احساس خواهد کرد؛ افزایش قیمت‌ها و کمبود گاه‌به‌گاه تراشه‌ها به غول‌های خودروسازی در آلمان و اروپای مرکزی آسیب می‌رساند، روند اجرای پروژه‌های انرژی تجدیدپذیر را کُند می‌کند و هزینه‌های لوازم الکترونیکی مصرفی و تجهیزات پزشکی را افزایش می‌دهد.

مشاغل در بخش‌های تولیدی و وابسته به فناوری ممکن است از بین بروند، زیرا تولید با سرعتی کمتر از حد انتظار به جا‌های دیگر منتقل می‌شود.

یکی دیگر از تهدید‌های پنهان شامل ضرب‌الاجل‌های سیاسی است که به تله‌های سیاسی تبدیل می‌شوند؛ پیمان مهاجرت به‌ویژه بحث‌برانگیز است.

پیمان مهاجرت و پناهندگی اتحادیه اروپا قرار است در ژوئن ۲۰۲۶ به اجرا درآید، از جمله سازوکار‌های همبستگی که مدت‌هاست از نظر سیاسی خطرناک بوده‌اند. با این حال، دولت‌های کلیدی در حال حاضر در موقعیت مقاومت قرار گرفته‌اند.

قانون هوش مصنوعی یکی دیگر از موارد است؛ انتظار می‌رود قانون هوش مصنوعی اروپا از آگوست ۲۰۲۶ به بعد اجرا شود.

تهدید پنهان این نیست که قانون هوش مصنوعی گمراه‌کننده است، بلکه این است که اجرای ناهموار و یادگیری نهادی کند، باعث می‌شود محیط اطلاعات سریع‌تر از واکنش تنظیم‌کنندگان، رو به وخامت بگذارد.