پرسه پنهان اروپایی‌ها در نمایشگاه‌های مرگ رژیم صهیونیستی

شرکت‌های تسلیحاتی رژیم صهیونیستی با دور زدن نمایشگاه‌های عمومی، از شرکت‌های تابعه برای فروش به کشور‌های اروپایی حتی کشور‌هایی که به دلیل نسل‌کشی این رژیم در نوار غزه متعهد به تحریم تسلیحاتی شده‌اند، استفاده می‌کنند.

به گزارش +۹۷۲، نمایشگاه فناوری دفاعی رژیم صهیونیستی که هفته گذشته به مدت ۲ روز در یک مرکز همایش در تل‌آویو برگزار شد، بزرگ‌ترین نمایشگاه تسلیحات این رژیم از زمان آغاز جنگ نسل‌کشی در غزه بود.

این نمایشگاه که توسط صنایع هوافضای رژیم صهیونیستی حمایت مالی می‌شد، پذیرای ده‌ها شرکت تسلیحاتی و امنیتی صهیونیستی بود تا آخرین پیشرفت‌های فناوری خود را به خریداران بالقوه از سراسر جهان نشان دهند.

هیئت‌های بین‌المللی به همراه مترجمان خود بین غرفه‌های مختلف رفت‌وآمد می‌کردند و برای گوش دادن به تبلیغات فروش هر شرکت توقف می‌کردند.

این نمایشگاه، گویی برای نمایش واقعیت پوچ رژیم صهیونیستی در سال ۲۰۲۶، در همان غرفه‌ای برگزار شد که یک روز قبل میزبان کنفرانسی در مورد چگونگی درمان تروما در سایه جنگ بود؛ در حالی که متخصصان تروما در مورد ایده‌های خود بحث می‌کردند، کارکنان مرکز همایش‌ها مشغول چیدمان موشک‌ها و پهپاد‌ها برای آماده‌سازی نمایشگاهی بودند که با هدف فروش بیشتر سلاح‌هایی که این جنگ را ممکن ساختند، برگزار می‌شد.

این نمایشگاه نوعی تناقض را نشان می‌داد: در حالی که فروش تسلیحات رژیم صهیونیستی از سال ۲۰۲۲ بیش از ۱۸ درصد افزایش یافته است، نمایشگاه امسال به‌طور قابل توجهی کوچک‌تر از همتایان خود پیش از سال ۲۰۲۳ بود.

براساس یک سند داخلی فاش‌شده، برگزارکنندگان نمایشگاه یادشده حتی برای آوردن تقریبا ۲۰ هیئت نمایندگی بین‌المللی که برای شرکت دعوت شده بودند، با مشکل مواجه بوده‌اند و به نظر می‌رسد چندین نفر از آن‌ها اصلا در نمایشگاه حاضر نشده‌اند.

با قدم زدن در نمایشگاه، به راحتی می‌توان متوجه تعداد بسیار کمتری از شرکت‌کنندگان و هیئت‌های رسمی از کشور‌های خارجی و عموما تعداد بسیار کمتری از افرادی که به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند، شد.

بیشتر شرکت‌کنندگان صهیونیست‌هایی از شرکت‌هایی بودند که امید داشتند آخرین محصولات خود را بفروشند یا رقبای دیگر را از میدان به در کنند.

بنابراین، این چگونه با افزایش فروش اسلحه رژیم صهیونیستی در ۲ سال گذشته مطابقت دارد؟

از یک سو، حدود ۲۴ کشور اعلام کرده‌اند که تجارت اسلحه با رژیم صهیونیستی را متوقف یا محدود خواهند کرد؛ در سال گذشته، اسپانیا، انگلیس و فیلیپین همگی قرارداد‌هایی را که قبلا با شرکت‌های صهیونیستی امضا کرده بودند، به دلیل فشار سیاسی، لغو کرده‌اند.

از سوی دیگر، صادرات نظامی رژیم صهیونیستی از ۱۲.۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۲ به ۱۴.۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۴ افزایش یافت و اگرچه ارقام مربوط به سال ۲۰۲۵ هنوز منتشر نشده است، اما انتظار می‌رود این رقم همچنان رو به افزایش باشد.

طبق پایگاه داده صادرات نظامی و امنیتی رژیم صهیونیستی (DIMSE)، پروژه‌ای از سوی جنبش ضد نظامی‌گری رژیم صهیونیستی، نیو پروفایل، بخش عمده این صادرات (که ۵۴ درصد از کل را تشکیل می‌دهد) به کشور‌های اروپایی است.

فقط در سال گذشته، آلمان قرارداد‌های خرید سیستم‌های تسلیحاتی رژیم صهیونیستی به ارزش ۷ میلیارد یورو امضا کرد.

به عبارت دیگر، در حالی که نمایشگاه‌های بزرگ تسلیحاتی در حال کاهش هستند و مهمانان خارجی نمی‌آیند، فروش سیستم‌های تسلیحاتی مورد استفاده در نسل‌کشی غزه به‌شدت افزایش یافته است؛ در حالی که رژیم صهیونیستی به‌طور فزاینده‌ای به‌عنوان یک رژیم منفور و بایکوت شده در سراسر جهان دیده می‌شود، بورس تل‌آویو به تازگی شاخص جدیدی از شرکت‌های نظامی رژیم صهیونیستی را راه‌اندازی کرده است.

۲ تا ۳ شرکت از شرکت‌های بزرگ تسلیحاتی رژیم صهیونیستی در بزرگ‌ترین نمایشگاه تسلیحاتی که تقریبا ۴ سال است در اراضی اشغالی برگزار می‌شود، غرفه‌ای نداشتند.

نکته اصلی این است: شرکت‌های تسلیحاتی صهیونیستی برای فروش فناوری خود به نمایشگاه‌های عمومی تسلیحات نیاز ندارند و خریداران اصلی آن‌ها علاقه‌ای به دیده شدن ندارند؛ تجارت اسلحه با رژیم صهیونیستی نه متوقف شده و نه کاهش یافته است؛ بلکه به سادگی به‌صورت زیرزمینی انجام می‌شود.

این امر نه‌تنها در غیاب فروشندگان و خریداران عمده از نمایشگاه‌های اسلحه، بلکه در ایجاد شرکت‌های تابعه و مشارکت‌های بیشتر در اروپا که به کشور‌ها اجازه می‌دهد سیستم‌های تسلیحاتی رژیم صهیونیستی را در خاک اروپا خریداری کنند، منعکس می‌شود، در حالی که همچنان برای رای‌دهندگان خود ادعا می‌کنند که معاملات تسلیحاتی با این رژیم لغو شده است.

اسپانیا که در خط مقدم تحریم تسلیحاتی رژیم صهیونیستی قرار دارد، در ماه ژوئن قرارداد ۲۸۵ میلیون یورویی برای خرید موشک‌های اسپایک از شرکت صهیونیستی رافائل را لغو کرد؛ با وجود این، هفته گذشته گزارش شد که اسپانیا در عوض این موشک‌ها را از یورواسپایک، یک سرمایه‌گذاری مشترک بین شرکت‌های آلمانی و صهیونیستی که رافائل ۲۰ درصد سهام آن را در اختیار دارد، خریداری خواهد کرد.

با انتقال تولید سلاح به اروپا، یورواسپایک فروش گسترده‌تر موشک‌های اسپایک صهیونیستی (با نام جدیدشان) را به کشور‌های اروپایی که ملزم به تهیه محلی هستند، ترجیح می‌دهند اعتراف نکنند که سلاح‌های صهیونیستی می‌خرند یا هر ۲ را امکان‌پذیر می‌کند.

مثال دیگر را می‌توان در کرواسی و صربستان یافت: این ۲ کشور اعلام کردند که معاملات تسلیحاتی با رژیم صهیونیستی را متوقف می‌کنند، اما همچنان به خرید موشک‌های اسپایک ادامه می‌دهند و کرواسی همچنان سیستم تسلیحاتی تروفی (که توسط رافائل نیز تولید می‌شود) را خریداری می‌کند.

برای دهه‌ها، صنعت تسلیحات رژیم صهیونیستی پس از عملیات نظامی افزایش یافته است، اما این تنها شاخص مرتبط نیست: رشد آن با فعالیت در سراسر مجموعه نظامی-صنعتی جهانی مرتبط است.

در فوریه ۲۰۲۲، پس از آغاز جنگ اوکراین، سهام شرکت البیت سیستمز افزایش متوسطی را آغاز کرد؛ افزایش بعدی آن تا ژوئن ۲۰۲۴، در بحبوحه نسل‌کشی در غزه رخ نداد، اما این تاریخی بود که اتحادیه اروپا توافقنامه تعهد‌های امنیتی خود را با اوکراین امضا کرد که شامل تعهد‌هایی نه‌تنها برای مسلح کردن اوکراین، بلکه برای افزایش قابل توجه تسلیحات اروپا بود.

افزایش شدید بعدی در مارس ۲۰۲۵، با اعلام طرح ReArm Europe توسط سران اتحادیه اروپا رخ داد؛ دوباره در نوامبر ۲۰۲۵، با اعلام طرح تشویقی شورای اتحادیه اروپا برای سرمایه‌گذاری در صنعت نظامی.

سهام NextVision که سیستم‌های نوری را برای پهپاد‌های مختلف مورد استفاده در غزه در ۲ سال گذشته (و جا‌های دیگر) تامین می‌کند، روند‌های بسیار مشابهی را نشان می‌دهد و در اواسط سال ۲۰۲۵ پس از تصمیم شرکت‌های ناتو برای افزایش هزینه‌های نظامی خود به ۵ درصد، جهش دیگری داشته است.

سهام Elbit که در ۲ سال گذشته ۲۵۰ درصد افزایش یافته است، مسیر مشابهی را دنبال می‌کند.

در کشور‌های جهان، مردم فقط پس از تلاش‌های فراوان و تنها در طول یک نسل‌کشی مداوم، موفق به متقاعد کردن دولت‌های خود برای توقف فروش سلاح به رژیم صهیونیستی شد؛ با وجود این، تا زمانی که تقاضا صرفا عدم خرید مستقیم سلاح از اراضی اشغالی باشد، دولت‌ها راه برگشت را پیدا خواهند کرد؛ از این رو، باید تقاضا این باشد که خرید این سلاح‌ها متوقف شود.