سیاست خارجی موفق نه با شعارهای حداکثری سنجیده میشود و نه با تصویرسازیهای احساسی از پیروزی یا شکست. آنچه اهمیت دارد، توانایی یک کشور در تبدیل ظرفیتهای ملی به دستاوردهای پایدار است. در این مسیر، بهترین توافق نه الزاماً کاملترین توافق، بلکه عقلانیترین و سودمندترین انتخاب در میان واقعیتهای موجود است.