در شرایط امروز ایران، سخن گفتن از «دولت جنگی» یا دستکم «دولت در وضعیت جنگی» ضرورتی راهبردی است. کشورهایی که تصور میکنند پایان درگیری مستقیم نظامی به معنای پایان منازعه است، معمولاً در مرحله پساجنگ ضربههای سنگینتری میخورند. دشمن وقتی نتواند اراده یک ملت را در میدان نبرد بشکند، به سراغ اقتصاد، معیشت، زیرساخت، سرمایه اجتماعی و تابآوری عمومی میرود.