لبخند در پکن، زلزله در نظم جهانی

در روزهایی که غبار جنگ سرد فرو نشست، نخبگان سیاسی در پایتخت‌های غربی بر این باور بودند که تاریخ به مقصد نهایی خود رسیده است. منطق آن روزگار ساده و در عین حال فریبنده بود: اگر چین را به میز ضیافت جهانی دعوت کنیم، آداب معاشرت بین‌المللی را خواهد آموخت و به‌تدریج به یکی از ستون‌های نظم لیبرال تبدیل خواهد شد.