در کوچههای کارگری ایران، سکوتی تلخ حاکم است؛ کارخانههای خاموش، حقوقهای عقبافتاده و تورم لجامگسیخته، زندگی میلیونها کارگر را به تنگنا کشانده است. رکود تورمی، این بحران خاموش، نه تنها چرخ تولید را متوقف کرده، بلکه امید به آینده را از خانوادههای کارگری ربوده و اقتصاد کشور را در معرض فروپاشی اجتماعی قرار داده است.