رکنا سیاسی: انقلاب مشروطه نقطه ای بود که قدرت در ایران از اراده فردی به نهادهای پاسخگو منتقل شد؛ مسیری که با عبور از سلطنت مطلقه و محدود شدن قدرت، جامعه را به سوی قانون گرایی و جمهوریت سوق داد اما امروز، طرح دوباره ایده بازگشت به سلطنت—even در شکل نمادین آن—پرسشی بنیادین را پیش می کشد: آیا جامعه ای که تجربه گذار نهادی به جمهوری را پشت سر گذاشته، می تواند بدون پس روی تاریخی به الگوهای موروثی قدرت بازگردد؟ این یادداشت، نه از منظر داوری سیاسی، بلکه از زاویه منطق تکامل نهادی و جامعه شناسی سیاسی، …