رکنا، اینترنت بدون فیلتر که روزی مطالبه عمومی جامعه برای دسترسی آزاد بود، حالا در نقطهای ایستاده که نفس اتصال به جهان به کالایی فروشی تبدیل شده است. «اینترنت پرو» و سیمکارتهای دارای اینترنت بینالملل آزاد، نشانههای شکلگیری مدلی هستند که شهروندان را بر اساس سطح دسترسی به جهان طبقهبندی میکند. در چنین وضعیتی، نخریدن اینترنت پرو و بستن داوطلبانه سیمکارتهای سفید، از یک انتخاب فردی فراتر میرود و به کنشی مدنی تبدیل میشود؛ کنشی برای بازگرداندن دسترسی به اینترنت از یک امتیاز فروشی به یک حق همگانی.