برای دههها، مدارس ایران با انشایی ساده اما فریبنده، ذهن دانشآموزان را محدود کردهاند: «علم بهتر است یا ثروت؟» پرسشی که نه تنها واقعیت پیچیده زندگی را نادیده میگیرد، بلکه با تحمیل یک دوگانگی ساختگی، صداقت فکری و خلاقیت نسلها را سرکوب کرده و آنان را به تبعیت از استانداردهای آموزشی بیارتباط با زندگی واقعی وادار میکند.