تهران و اسلامآباد در اقدامی فراتر از یک توافق دوجانبه، کریدور ترانزیتی مشترک را در شرایطی فعال کردهاند که ناامنیهای مرزی در افغانستان، مسیرهای سنتی پاکستان به آسیای میانه را مسدود کرده و محاصره دریایی احتمالی از سوی آمریکا، ضرورت تنوعبخشی به مسیرهای امن تجارت منطقهای را به یک الزام راهبردی تبدیل ساخته است؛ تحولی که کارشناسان آن را «پاسخی عملی به فشارهای ژئوپلیتیک» و «بازطراحی نقشه تجارت جنوب و غرب آسیا بر محور چهارراه بیبدیل ایران» میخوانند.