کارتنخوابی، بهویژه هنگامی که با اعتیاد مزمن همراه است، یکی از پیچیدهترین و پرهزینهترین آسیبهای اجتماعی در کلانشهرها به شمار میرود. این پدیده نهتنها کرامت انسانی افراد را مخدوش میکند، بلکه پیامدهای گستردهای برای نظام سلامت، امنیت اجتماعی و اقتصاد شهری دارد. این مطلب با نگاهی تطبیقی به تجربههای جهانی و تمرکز بر وضعیت تهران، به بررسی علل اصلی کارتنخوابی، نقد سیاستها و اقدامات موجود و ارائه راهکارهای پایدار مبتنی بر مسکن، درمان، مددکاری اجتماعی و اشتغال حمایتی میپردازد.