مرد بی‌پرنده

هر بار که در نیمه‌زنگ‌زده کافه باز می‌شد، موجودی وارد می‌شد که برای چشم بیشتر آدم‌ها نامرئی بود، پرنده‌ای شبح‌گونه، سبک و نامعلوم. پرنده‌ها بی‌صدا روی صندلی‌ها می‌نشستند، کنار صاحبانشان.