کاش سرخاطره بازی‌اش باز شود

همان جای همیشگی، سه‌کنجی دیوار، رو به تلویزیون. من سال‌هاست تصویر پدرم را روی مبل دسته‌چوبی تک‌نفره‌ای که مادرم یک تشکچه مخملی گرد دست‌دوز کرده و روی صندلی اش انداخته می‌بینم.