کوه‌نوردی؛ ورزشی بی‌تماشاچی یا کنشی اجتماعی سیاسی؟

«کوه‌نورد گام در راهی می‌نهد که مقصد آن بالندگی و رهایی است»؛ کتاب «جست‌وجوی رهایی در قله‌ها» (مدخلی بر جامعه‌شناسی کوه‌نوردی ایران) نوشته‌ علیرضا اسکندریون و گلشید کریمیان که به‌تازگی توسط انتشارات نگاه منتشر شده است، با این جمله به پایان می‌رسد. اما به‌واقع کوه‌نوردی یا اگر بهتر و دقیق‌تر بگوییم کوه‌پیمایی، جدال انسان با سنگ و صخره و ارتفاع، دارای چه ویژگی‌هایی است که می‌تواند رهایی و بالندگی را در پی داشته باشد؟