آیا معماری صرفا به دیوارها، ستونها و سقفهایی که پیرامون ما را شکل میدهند محدود میشود، یا میتواند تبدیل به زبانی شود برای بیان آنچه در حافظه و احساساتمان رسوب کرده است؟ نمایشگاه پیشرو از همین پرسش آغاز میکند؛ جایی که سه هنرمند، هریک با تجربهای متفاوت از سرزمین و فرهنگ خویش، معماری را نه به عنوان سازهای ایستا، بلکه بهمثابه راهی برای اندیشیدن به بدن، حافظه و ادراک به کار میگیرند.