عرفان، خیال و تأویل؛ از چرخ نیلوفری تا فرش خیال

در یادداشت‌های پیشین، از مسیرهای مختلفی به ذهن تأویلی انسان ایرانی پرداختیم؛ از گرایش به رمز و ایهام در زبان‌ تا فقدان روش‌مندی در تحلیل پدیده‌های اجتماعی. این‌ بار اما می‌خواهیم به ریشه‌ای عمیق‌تر نگاه کنیم؛ نسبت ذهن تأویلی با سنت عرفانی و بازتاب آن در هنرهای تجسمی ایرانی.