زندگی مهاجران افغانستانی در ایران در سایه نابرابریهای پنهان، قوانین نامنظم و احساس دائمی ناامنی شکل میگیرد؛ روزمرگیای که مدام میان بودن و نبودن، دیده شدن و نادیده ماندن در نوسان است. چالش اصلی آنان فقط اقتصادی یا حقوقی نیست؛ مساله، امکان داشتن یک زندگی عادی و «حقِ بودن» در جامعهای است که هنوز با حضورشان آشتی کامل نکرده است.