هنگامی که دیکنز (1812-1870) میمیرد، کشیشی در تعریف و تمجید از داستانهایش میگوید که آنها را میتوان بدون دغدغه خاطر به هر کودکی داد تا مطالعه کند. به نظر کشیش، قهرمانهای دیکنز مظهر پرهیزکاریاند و تنها ناپرهیزیشان آن است که گاه ولگردی میکنند و بهجای دو لیوان، سه لیوان میخورند و اگر فرصتی به دست دهد ارثیه مختصری را بالا میکشند و اگر خیلی ناپرهیزی کنند حسابهایشان را با کمی تأخیر پرداخت میکنند.