نظریه واقعگرایی در روابط بینالملل همواره با این پرسش روبهرو بوده که اگر بازیگران سیاسی موجوداتی عقلانی هستند و جنگ نیز پدیدهای ویرانگر و پرهزینه است، چرا طرفین مناقشه پیش از آغاز درگیری بر سر سفره مذاکره نمینشینند تا از نابودی سرمایههای انسانی و مادی خود جلوگیری کنند؟