تابآوری به معنای تحمل سختیها و مقابلۀ انطباقپذیرانه علیرغم مُحرکها و موقعیتهای بیرونی ناموافق تهدیدگر، بحرانیزا، خطرناک و آسیبزننده و تکاپوی احیای تعادل پیشین در سطوح فردی و اجتماعی و عمومی است. ثمرۀ این رفتارِ فعالِ سازگارمندانه علاوه بر ماندنِ در میدان و بهکارگیری راهکارهای رویارویی مؤثر، تسلط بر شرایط بحرانی و بیثباتکننده است. مقولههایی همچون انعطافپذیری، تحمل و تساهل، سخترویی، ثبات قدم و شکیبایی با تابآوری همبستهاند؛ و مؤلفههایی مانند خودکارآمدی، کنترل درونی، پایداری، امیدمندی، …