نغمه دانش آشتیانی در یادداشتی نوشت: در بحرانهای عادی، روابط عمومی معمولا با آسیب به اعتبار یک سازمان، برند یا نهاد سروکار دارد، اما در بحرانهای اجتماعی و سیاسی، مساله فراتر از اعتبار سازمانی است. اینجا فضای عمومی ملتهب است، اعتماد اجتماعی کاهش پیدا میکند، رسانهها با محدودیت یا فشار مواجه میشوند، شبکههای اجتماعی به محل اصلی روایتسازی تبدیل میشوند و یا برعکس براساس تجربه داخلی در ایران این رسانهها از دسترس خارج میشوند که این پدیده خود سرآغاز مشکلات متعدد است.