تصور کنید یک رئیسجمهور، مثل ترامپ، صبح با یک فنجان قهوه پشت لپتاپ مینشیند و توییتها و پیامهایش جهان را تکان میدهد. هر جمله، یک پیام مستقیم به میلیونها نفر در سراسر دنیا، ازجمله شهروندان و سیاستمداران دیگر کشورهاست. همتای او در تهران، به نظر میرسد این فضا را دستکم گرفته یا ترجیح میدهد پیامهایش فقط در سخنرانیها، بیانیههای رسمی و گزارشهای داخلی محدود بماند.