از ندیدن تا دیده‌نشدن

در سال‌های آغازین قرن چهاردهم، پاستور کریستوفل آلمانی پس از تلاشی ناموفق در تبریز عازم اصفهان شد و و زمینه ایجاد یک مرکز نابینایی را در این شهر فراهم کرد. او نخست به ترجمه خط بریل به فارسی اقدام کرد و هم‌زمان به جمع‌آوری نابینایان از سراسر کشور در اصفهان پرداخت.