دانشگاه و کلاسهای آموزشی با تزریق ذهنیتهای از پیش تعیینشده مثل سبکها و تاریخ هنر، در بیشتر مواقع نقاش را به سمت نقاشیهای خودآگاه سوق میدهند و اغلب اشاره نمیکنند که آموزشها برای آن است که در دست و چشم ذخیره شود و نه ذهن. و مهسا طریقی خوششانس است که وارد دانشگاه هنر نشده است و فقط در کلاسهای آزاد هنر شرکت کرده است. چون معلوم نبود که بتواند اسیر آکادمی نشود و آموختههایش را در لحظه نقاشی فراموش کند و ناخودآگاه نقاشی کند.