هزار افسوس از این «خودزنی»

اقتصاد ایران هر روز بسته‌تر و محدودتر و عنصر آزادی در آن کمیاب‌تر می‌شود. جایی نیست که در آن سیطره دولت، قدرت و سیاست، عمل آزاد و قانونمند فعالان اقتصادی را تاب آورده و عاملیت آنان را به رسمیت بشناسد. مؤلفه‌های اساسی اقتصادی از نرخ ارز، بهره، انرژی، دستمزد و... تا تبادلات تجاری و صادرات و واردات و... یکسره اسیر سیاست شده و صاحبان کسب‌وکار مجبور به بازی در زمینی بس کوچک و ناهموار با انواع دستورات و فرمان‌های حکومتی و محلی و سلیقه‌ای‌ هستند. بازی باخت-‌باخت‌؛ دولت و حکومت در یک سو و مردم عادی و فعالان …