1- تمرکز در تصمیمگیری و مهمتر از آن تعیین مسئول تصمیمگیری، یک امر اساسی است. تمرکز و تعیین مسئولیت سبب میشود که «تصمیمگیری جنگی» که یک تصمیم حیاتی است، اسیر دو جنبه افراط و تفریط نشود و مقام مسئول پاسخگو باشد. یک سوی افراط این است که بدون برآورد فنی از میدان، کشور وارد مهلکه شود و سوی تفریط، آن است که «ترسوها» دایر مدار تصمیمگیری شوند و یکشبه همه چیز بر باد برود.