از افسانه تا اکران؛ پویانمایی «نگهبانان خورشید» چراغ جشنواره فیلم فجر را روشن خواهد کرد

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، در دهه‌ای که گذشت، سینمای پویانمایی ایران از یک بخش جنبی و حاشیه‌ای، به ستون‌های اصلی فروش و اعتبار هنری سینمای ملی بدل شد. گذار از آثار تجربی به پروژه‌های صنعتی بزرگی، چون «فیلشاه» و «بچه‌زرنگ»، مسیر را برای آثاری هموار کرد که حالا جرئت می‌کنند در ابعاد جهانی فکر کنند.

در این میان، انیمیشن «نگهبانان خورشید» با دستمایه قرار دادن نبرد ازلی نور و ظلمت و تکیه بر کانسپت‌های بومی، به دنبال تسخیر قلب مخاطب تشنه‌ی قهرمان است. این اثر نه تنها یک تجربه بصری، بلکه آزمونی برای سنجش توانایی هنرمندان ایرانی در خلق جهان‌های فانتزی پیچیده محسوب می‌شود. در این گزارش، نگاهی داریم به جزئیات ساخت این پروژه و مسیری که انیمیشن ایران طی کرد تا امروز شاهد حضور مقتدرانه آثاری از این دست در ویترین جشنواره فیلم فجر باشیم.

گزارش معرفی انیمیشن «نگهبانان خورشید»

این اثر به کارگردانی امین گودرزی و تهیه‌کنندگی محمدحسین هنرمندی ساخته شده است. طبق اعلام سازندگان، این پروژه چندین سال زمان برده تا به مرحله نهایی برسد.

مشخصات کلی:

ژانر: ماجراجویی، فانتزی، حماسی.

تکنیک ساخت: سه بعدی (۳D) با کیفیت بصری مدرن.

داستان: روایتگر گروهی از قهرمانان است که برای حفظ صلح و توازن در سرزمین خود، باید از "خورشید" یا منبع نوری که حیاتشان به آن وابسته است، در برابر نیرو‌های تاریکی محافظت کنند.

نکات برجسته اثر

طراحی شخصیت: استفاده از المان‌های بومی در پوشش و طراحی کاراکتر‌ها در کنار استاندارد‌های جهانی.

موسیقی و صداگذاری: طبق گزارش‌ها، بخش صداگذاری و موسیقی این اثر با وسواس زیادی انجام شده تا حس حماسی داستان به خوبی منتقل شود.

هدف‌گذاری: این انیمیشن علاوه بر بازار داخلی، نیم‌نگاهی به بازار‌های بین‌المللی و اکران در کشور‌های منطقه دارد.

سابقه و استقبال از انیمیشن‌ها در جشنواره فیلم فجر

تا پیش از دهه ۹۰، انیمیشن در جشنواره فجر جایگاه تثبیت شده‌ای نداشت، اما در سال‌های اخیر به یکی از بخش‌های پرشور جشنواره تبدیل شده است.

نقاط عطف تاریخی

شاهزاده روم (۱۳۹۳): اولین جرقه‌ی جدی استقبال عمومی و ثابت کردن این که انیمیشن می‌تواند "فروش" داشته باشد.

فیلشاه (۱۳۹۶): تنها انیمیشنی که به بخش مسابقه اصلی (سودای سیمرغ) راه یافت و رکورد فروش انیمیشن در ایران را جابه‌جا کرد.

پسر دلفینی و بچه‌زرنگ (۱۴۰۱ و ۱۴۰۲): این دو اثر نشان دادند که انیمیشن ایرانی نه تنها در تکنیک پیشرفت کرده، بلکه در جذب مخاطب کودک و خانواده از بسیاری از فیلم‌های سینمایی رئال موفق‌تر است.