ارزیابی سازمان ملل از چالش تروریسم میان پاکستان و افغانستان

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، تازه‌ترین یافته‌های کمیته نظارتی شورای امنیت سازمان ملل درحالی به اعضای این شورا ارائه می‌شود که حکومت سرپرست افغانستان بار‌ها بر موضع خود مبنی بر عدم مماشات با عناصر تروریستی و مراقبت از قلمروی افغانستان برای عدم استفاده تروریست‌ها از آن علیه کشور‌های همسایه پافشاری می‌کند.

اما پاکستان که این روز‌ها روابطش با طالبان افغانستان در بن بست قرار دارد، حکومت سرپرست در کابل را به همدستی با عناصر ضد پاکستانی متهم کرده و اعلام می‌کند که شواهد غیرقابل انکاری درخصوص حملات گروه تروریستی تحریک طالبان پاکستان از خاک افغانستان علیه خود دارد.

در تازه‌ترین این تنش‌ها میان این دو همسایه که یکدیگر را به سوءمدیریت در کنترل مرز‌ها مقصر می‌دانند، کاردار سفارت حکومت سرپرست افغانستان روز گذشته از سوی وزارت امور خارجه پاکستان احضار شده و طی آن اعتراض شدید اسلام‌آباد مبنی بر طراحی حمله تروریستی دیگر از خاک افغانستان علیه نیرو‌های امنیتی پاکستان (که روز گذشته در یک پادگان نظامی در منطقه وزیرستان شمالی اتفاق افتاد) به کابل منتقل شد.

براساس این گزارش، تازه‌ترین یافته‌های تیم نظارت بر پشتیبانی تحلیلی و نظارت بر تحریم‌های سازمان ملل ادعای کابل مبنی بر عدم وجود پناهگاه امن برای تروریست‌ها در خاک افغانستان را زیر سوال برد.

رسانه‌های پاکستانی با استناد به جزئیات این گزارش عنوان کردند: ارزیابی شورای امنیت سازمان ملل نشان می‌دهد که برخی از اعضای ارشد طالبان افغانستان به طور فزاینده‌ای گروه تحریک طالبان پاکستان را یک مسئولیت می‌دانند در حالی که برخی دیگر همچنان از آن حمایت می‌کنند.

در ادامه این گزارش آمده است: گزارش شورای امنیت سازمان ملل ادعای طالبان مبنی بر اینکه گروه‌های تروریستی از خاک افغانستان برای خشونت‌های فرامرزی استفاده نمی‌کنند را رد کرده و این ادعا را «غیرمعتبر» خوانده و هشدار داده است که کشور‌های همسایه به طور فزاینده‌ای افغانستان را منبع ناامنی منطقه‌ای می‌دانند.

این ارزیابی در شانزدهمین گزارش تیم نظارت بر پشتیبانی تحلیلی و تحریم‌ها که به شورای امنیت سازمان ملل ارائه شده است، آمده است، زیرا نگرانی‌های بین‌المللی در مورد چشم‌انداز امنیتی افغانستان بیش از چهار سال پس از بازگشت طالبان به قدرت در تابستان ۲۰۲۱ افزایش یافته است.

طالبان طبق پیمان دوحه ۲۰۲۰ متعهد شده بودند که از استفاده از خاک افغانستان برای تهدید سایر کشور‌ها جلوگیری کنند. در حالی که پس از بازگشت به قدرت در تابستان ۲۰۲۱، آنها به شدت ولایت خراسان دولت اسلامی یا همان داعش خراسان را هدف قرار داده‌اند. اما طبق ارزیابی‌های مختلف سازمان ملل، موضع طالبان نسبت به سایر گروه‌های تروریستی به طور قابل توجهی متفاوت بوده است.

طیف گسترده‌ای از کشور‌های عضو شورای امنیت سازمان ملل به طور مداوم گزارش می‌دهند که داعش خراسان، تحریک طالبان پاکستان، القاعده، جنبش اسلامی ترکستان شرقی، که با نام حزب اسلامی ترکستان نیز شناخته می‌شود، اتحاد مجاهدین پاکستان و دیگر عناصر تروریستی در افغانستان حضور دارند. برخی از گروه‌ها از افغانستان برای برنامه‌ریزی و آماده‌سازی حملات خارجی استفاده کرده‌اند یا همچنان از آن استفاده می‌کنند.

تیم نظارت سازمان ملل القاعده را به عنوان گروهی که روابط نزدیکی با طالبان افغانستان دارد و حضور مداومی در چندین استان‌های این کشور دارد، ارزیابی می‌کند. در حالی که فعالیت‌های آن بی سروصدا نگه داشته می‌شود.

ناظران سازمان ملل می‌گویند که این گروه از محیطی سهل‌گیرانه که امکان آموزش و سازماندهی مجدد را فراهم می‌کند، بهره‌مند می‌شود. در مقابل، داعش خراسان دشمن اصلی طالبان محسوب می‌شود. عملیات‌های طالبان افغانستان کنترل ارضی آن را کاهش داده است، اما این گروه همچنان مقاوم مانده و حملاتی را در داخل و خارج از افغانستان انجام می‌دهد.

با این حال، حادترین تهدید برای ثبات منطقه‌ای، گروه تروریستی تحریک طالبان پاکستان است که گزارش سازمان ملل آن را دارای حمایت قوی از عناصر درون طالبان و عملیات از پناهگاه‌های افغانستان توصیف می‌کند.

سخنگوی وزارت امور خارجه پاکستان نیز روز پنجشنبه گذشته در نشست خبری هفتگی خود در اسلام‌آباد از یافته‌های تیم نظارت سازمان ملل دفاع کرد و گفت که این ارزیابی‌ها مهر تایید بر نگرانی‌های مستمر اسلام‌آباد از وجود پناهگاه‌های امن تروریست‌ها در خاک افغانستان است و مطالبه ما را از حکومت سرپرست افغانستان برای برخورد جدی علیه این نیرو‌ها تکرار می‌کند.

اسلام‌آباد مدت‌هاست که طالبان افغانستان را به پناه دادن به عوامل طالبان پاکستانی متهم می‌کند که طبق گزارش سازمان ملل تعداد آنان حدود ۶ هزار نفر تخمین زده می‌شود.

گفته می‌شود نیرو‌های تحریک طالبان پاکستان در استان‌های خوست، کنر، ننگرهار، پکتیکا و پکتیا افغانستان زندگی می‌کنند و سرکرده اصلی این گروه "نور ولی محسود" ظاهراً در کابل ساکن است.

اختلاف بر سر حضور تحریک طالبان پاکستان در افغانستان، روابط بین دو همسایه را به شدت متشنج کرده است، اگرچه طالبان افغانستان زمانی متحد نزدیک پاکستان محسوب می‌شدند.