
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، جشنواره بینالمللی فیلم برلین، موسوم به برلیناله (Berlinale)، در سال ۱۹۵۱ میلادی و در اوج رقابتهای جنگ سرد به عنوان «ویترینی برای دنیای آزاد» در دل برلین غربی تاسیس شد. این جشنواره که امسال هفتاد و ششمین دوره خود را پشت سر میگذارد، همواره به عنوان سیاسیترین جشنواره رده الف جهان شناخته شده است. تندیس «خرس طلایی» این رویداد، بیش از آنکه نشانی از نبوغ هنری باشد، در دهههای اخیر به ابزاری برای تشویق آثاری تبدیل شده که با سیاستهای کلان اتحادیه اروپا و دولت فدرال آلمان همسو هستند.

دولت آلمان با اختصاص بودجهای بالغ بر ۱۱.۹ میلیون یورو به این دوره از جشنواره، عملاً خطمشی سیاسی آن را تعیین کرده است. وقتی داور جشنواره (اوا پوشچینسکا) پرسش درباره غزه را «ناعادلانه» میخواند، در واقع در حال پاسداری از منافع دولتی است که حقوق بشر را فدای معاملات تسلیحاتی کرده است.
جشنوارهای که سالهاست به پناهگاه فیلمسازان معاند ایرانی تبدیل شده و جوایز خود را بر اساس میزان تقابل اثر با حاکمیت ایران تقسیم میکند، امسال در برابر پرسش از ۷۶ سال اشغالگری و نسلکشی در فلسطین دچار لکنت شد.

آرونداتی روی، نویسنده برنده بوکر، در اعتراض به اظهارات رئیس هیات داوران جشنواره فیلم برلین مبنی بر لزوم «دوری هنر از سیاست»، از حضور در این رویداد انصراف داد و این دیدگاه را تلاشی برای خاموش کردن گفتوگو درباره آنچه در غزه میگذرد توصیف کرد. این نویسنده اظهار کرد از سخنان ویم وندرس رئیس هیات داوران مبنی بر اینکه فیلمسازان باید غیرسیاسی بمانند شوکه و منزجر شده است.

منبع : خبرگزاری دانشجو

















































